Gërmajat e shpirtit / Gladiola Jorbus

Gërmajat e shpirtit

Nuk e di

si po jetoj pa ajër.

Nuk e di

si po jetoj pa ty.

Sikur të të doja

pakëz më pak…

Ndiej se po mbytem

në këtë dashuri.

Kilometra të tëra heshtjesh

na ndajnë.

Ëndrrat e papërmbushura,

në gërmajat më të thella të shpirtit

zgavrojnë.

Dhe sërish lutem për ty.

Ndonjëherë fati na end

Kurthe të pamerituara…

Gladiola Jorbus

Oblivion

Ëndrrat e çmuara fluturojnë

në drejtim të horizontit.

Përtej shikimit, përtej prekjes,

venitur butësisht nga puthja e diellit.

Murmurima ekosh të harruara…

Gjithçka ka një fund.

Të gjithë do të plandosemi në errësirë.

Si mjeranë të dëshpëruar

me duart zgjatur në humbëtirë.

Pa përgjigje, pa të nesërme.

Murmurima ekosh të harruara…

Të brishtat zemra - dritëshuara

Më s’do t’i këndellin sytë,

në agime të purpurta,

a perëndime të vagëlluara.

Asgjë nuk do të mbetet për të treguar…

As këngë dhe as balada me gulçima dashurie.

Veç oblivion, murmurima ekosh

dhe klithma të shurdhëta marrie…

Rrebesh i çmendur

Kjo ndjenjë e gjithëhapësirshme

përqafon universin.

Dhe koha zhduket,

në kopshtin tonë sekret.

Yjet, me zjarrin e agimit vishen.

E duan të bëhen,

mijëra diej.vezullues.

Si një rrebesh i çmendur iluzionesh…

Të tërën më pushton, gjer në palcë

Të tërin të ngërthej, gjer në gjak.

Ti, një dallgë e marrë

Më ngre peshë, më çon lart.

Zgjas dorën dhe retë

i prek, i puth, i mpak.

Telepati

Dëgjoj mendimet e tua.

Të shoh me sytë e zemrës.

Binjaku i shpirtit tim.

Të flas përmes heshtjes.

Distanca më tepër na afron.

Drejt teje, do të vija si e marrë.

Edhe nëse dashuria do të

ishte e lidhur me pranga,

mes hekurash, zinxhirësh e aliazhesh.

Ndjenja ime do të vraponte

Sërish tek ti.

Dje, nesër, gjithmonë, tani.

Grindemi, puthemi, prekemi.

Në telepati.

Pa busull

Në errësirë, pa busull,

mes detit të tërbuar,

lundroj në gadishujt e trupit tënd.

Dhe ti ngadalë …

më deh, më mbyt, më çmend.

Lëkura jote, hartë memece

E ngjyrosur nga puthjet e mia.

Si zambakët afrodiziakë,

të një liqeni të panjohur.

Mjegullohem në krahët e tua,

Drithërohem, kur

jetën dhe vdekjen ndiej.

Zëri im të depërton në ëndrra

Dhe aty sërish, unë të gjej.